เอกลักษณ์ของร้านอาหารไทย

การสร้างภาพลักษณ์อาหารไทยให้รู้จักทั้งในประเทศและต่างประเทศนั้น คำว่า “ภาพลักษณ์” หมายถึงภาพที่เกิดขึ้นในจิตใจ ซึ่งบุคคลมีความรู้สึกนึกคิดต่อองค์กร ภาพในใจดังกล่าวของบุคคลนั้น ๆ อาจได้มาจากประสบการณ์ทางตรง (Direct Experience) และประสบการณ์ทางอ้อม (Indirect Experience) ของผู้บริโภคอาหารไทย

ภาพลักษณ์ของอาหารไทย เป็นปัจจัยสำคัญเพื่อเสริมยุทธศาสตร์ครัวไทยสู่ครัวโลก ที่ประกอบด้วย รสชาติ ราคา คุณค่าต่อสุขภาพ (Health foods) อีกทั้งจะต้องมีความสะดวกในการบริโภค เป็นอาหารสำเร็จรูป กึ่งสำเร็จรูป และปรุงสด รสชาติให้ถูกรสนิยมของผู้บริโภคในแต่ละประเทศ เน้นผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพ มุ่งเจาะตลาดเฉพาะ และการสร้างตราสินค้า การใช้บรรจุภัณฑ์ ที่จะทำให้ผลิตภัณฑ์เป็นที่น่าสนใจและสอดคล้องกับความนิยมของผู้บริโภค เน้นจุดขายที่มีความเป็นเอกลักษณ์ โดยเฉพาะวัฒนธรรมไทย ซึ่งกลุ่มอาหารที่มีความเป็นเอกลักษณ์ไทยสูงคือ อาหารพื้นบ้านของไทย โดยผู้ประกอบการควรการวางแผนการขายโดยการกำหนดกลยุทธ์การสร้างภาพลักษณ์อาหารไทย

การพัฒนาปรับปรุงรสชาติอาหารไทยและการคิดค้นสูตรอาหารไทยแบบร่วมสมัย เพื่อตอบสนองกับความต้องการของผู้บริโภคทั้งในประเทศและต่างประเทศในยุคปัจจุบัน โดยการเพิ่มระดับความเชี่ยวชาญและการแบงงานกันทําของผูมีสวนรวมในการผลิตอาหารไทยในทุกระดับ จะทำให้มีความเชี่ยวชาญในงานของตนเองมากขึ้นและการแบงงานกันทําเปนไปอยางมีประสิทธิภาพ การเปดโอกาสใหมีทางเลือกที่มีประสิทธิภาพเพื่อขยายวงออกไปมากขึ้นทั้งแกผูบริโภคและผูผลิตอาหารไทย สิ่งนี้สะท้อนใหเห็นไดทั้งจากการนําเอารสชาติใหม่ๆเขามานำเสนอผู้บริโภค เช่น การคิดค้นสูตรปรุงอาหารแบบใหม่ ที่บ่งบอกถึงการผสมผสานของเครื่องปรุงต่างๆที่มีคุณภาพ และการนำเสนอกระบวนการปรุงอาหารแบบไทย จะทำให้รสชาติอาหารมีความแปลกใหม่เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้บริโภคในต่างประเทศได้อย่างแท้จริง การพัฒนาอาหารไทยให้เป็นผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป ชนิดพร้อมบริโภค และชนิดพร้อมปรุง อยู่ในบรรจุภัณฑ์ที่เหมาะสมสอดคล้องกับวิถีการดำเนินชีวิตของผู้บริโภคในต่างประเทศ และต้องมีคุณภาพทางประสาทสัมผัสที่ตรงกับรสนิยมของผู้บริโภคในประเทศนั้นๆ สำหรับนำไปขยายผลเพื่อให้เกิดประโยชน์แก่ผู้ผลิตอาหารไทย อันเป็นการเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันให้กับอุตสาหกรรมอาหารในตลาดโลก

การนำเสนอคุณค่าในอาหารไทย ที่บ่งบอกถึงรสนิยมในการบริโภคอาหารไทย ไม่ว่าจะเป็นรสชาติของอาหารไทยที่เป็นเอกลักษณ์ หรือการใช้วัตถุดิบที่มีคุณภาพสูงในการปรุงอาหารไทย คุณค่าทางโภชนาการของอาหารไทยแต่ละจานมีสารอาหารหลายชนิดที่ร่างกายสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้นั้น ต้องทำงานร่วมกัน เช่น วิตามินเอที่มีอยู่ในมะเขือพวง เมื่อใส่ในแกงเขียวหวาน ร่างกายจะใช้วิตามินเอที่มีอยู่ในมะเขือพวงได้ก็ต้องได้ไขมันจากกะทิและโปรตีนจากไก่ และยังมีคุณค่าสรรพคุณทางยาของผักและสมุนไพรที่เป็นเครื่องปรุงของอาหารแต่ละจาน เช่น หอมแดงและกระเทียมที่ใส่ในน้ำพริกแกงช่วยลดไขมันในเลือด เส้นใยอาหารในมะเขือพวงช่วยกวาดน้ำตาลในเลือด พริกทำให้การไหลเวียนของเลือดดี สลายลิ่มเลือด ลดความดัน ส่วนคุณค่าทางภูมิปัญญาและวัฒนธรรม โดยปกติพืชผัก สมุนไพร เครื่องเทศ แต่ละอย่างจะมีรสชาติและลักษณะเป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง เช่น ขี้เหล็กจะมีรสขมม ยิ่งกว่ายาขมใด ๆ เพราะภูมิปัญญาของบรรพบุรุษไทย เมื่อนำมาทำเป็นแกงขี้เหล็กโดยมีส่วนผสมของน้ำพริกแกง (น้ำพริกแกง คือ การนำเอาสมุนไพรและเครื่องเทศหลายอย่างมาผสมเข้าด้วยกัน) กะทิและเนื้อสัตว์ทำให้อาหารจากผักที่ขมเกิดความอร่อยขึ้นมาได้ อาหารไทยมีหลายรสชาติหลากหลายอยู่ในจานเดียวกัน อาหารแต่ละรสส่งเสริมซึ่งกันและกันให้เกิดความอร่อย เช่น ต้มยำกุ้ง ความเปรี้ยวของมะนาวในต้มยำถูกลดความเปรี้ยวด้วยความเผ็ดของพริกขี้หนู ความเผ็ดของพริกขี้หนูถูกลดความเผ็ดด้วยกุ้ง รสของกุ้งจะอร่อยยิ่งขึ้นเมื่อกินตะไคร้ตาม